Conjugation of kwiczeć
ˈkfi.t͡ʂɛt͡ɕo człowieku: wydawać ostre dźwięki, o wysokim tonie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kwiczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | kwiczę |
| ty | kwiczysz |
| on / ona / ono | kwiczy |
| my | kwiczymy |
| wy | kwiczycie |
| oni / one | kwiczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kwiczałem |
| ty | kwiczałeś |
| on / ona / ono | kwiczał |
| my | kwiczeliśmy |
| wy | kwiczeliście |
| oni / one | kwiczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kwiczałam |
| ty | kwiczałaś |
| on / ona / ono | kwiczała |
| my | kwiczałyśmy |
| wy | kwiczałyście |
| oni / one | kwiczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kwiczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kwiczał |
| ty | będziesz kwiczał |
| on / ona / ono | będzie kwiczał |
| my | będziemy kwiczeli |
| wy | będziecie kwiczeli |
| oni / one | będą kwiczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kwiczała |
| ty | będziesz kwiczała |
| on / ona / ono | będzie kwiczała |
| my | będziemy kwiczały |
| wy | będziecie kwiczały |
| oni / one | będą kwiczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kwiczało |
Tryb rozkazujący
| ty | kwicz |
| my | kwiczmy |
| wy | kwiczcie |