Conjugation of kwikać
ˈkfi.kat͡ɕto oink, to squeak (to give a high pitched sound) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kwikać |
Czas teraźniejszy
| ja | kwikam |
| ty | kwikasz |
| on / ona / ono | kwika |
| my | kwikamy |
| wy | kwikacie |
| oni / one | kwikają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kwikałem |
| ty | kwikałeś |
| on / ona / ono | kwikał |
| my | kwikaliśmy |
| wy | kwikaliście |
| oni / one | kwikali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kwikałam |
| ty | kwikałaś |
| on / ona / ono | kwikała |
| my | kwikałyśmy |
| wy | kwikałyście |
| oni / one | kwikały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kwikało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kwikał |
| ty | będziesz kwikał |
| on / ona / ono | będzie kwikał |
| my | będziemy kwikali |
| wy | będziecie kwikali |
| oni / one | będą kwikali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kwikała |
| ty | będziesz kwikała |
| on / ona / ono | będzie kwikała |
| my | będziemy kwikały |
| wy | będziecie kwikały |
| oni / one | będą kwikały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kwikało |
Tryb rozkazujący
| ty | kwikaj |
| my | kwikajmy |
| wy | kwikajcie |