Conjugation of krzyczeć
ˈkʂɘ.t͡ʂɛt͡ɕwydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | krzyczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | krzyczę |
| ty | krzyczysz |
| on / ona / ono | krzyczy |
| my | krzyczymy |
| wy | krzyczycie |
| oni / one | krzyczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | krzyczałem |
| ty | krzyczałeś |
| on / ona / ono | krzyczał |
| my | krzyczeliśmy |
| wy | krzyczeliście |
| oni / one | krzyczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | krzyczałam |
| ty | krzyczałaś |
| on / ona / ono | krzyczała |
| my | krzyczałyśmy |
| wy | krzyczałyście |
| oni / one | krzyczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | krzyczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę krzyczał |
| ty | będziesz krzyczał |
| on / ona / ono | będzie krzyczał |
| my | będziemy krzyczeli |
| wy | będziecie krzyczeli |
| oni / one | będą krzyczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę krzyczała |
| ty | będziesz krzyczała |
| on / ona / ono | będzie krzyczała |
| my | będziemy krzyczały |
| wy | będziecie krzyczały |
| oni / one | będą krzyczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie krzyczało |
Tryb rozkazujący
| ty | krzycz |
| my | krzyczmy |
| wy | krzyczcie |