Conjugation of kontemplować
kɔn.tɛmˈplɔ.vat͡ɕuważnie, w skupieniu przyglądać się czemuś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kontemplować |
Czas teraźniejszy
| ja | kontempluję |
| ty | kontemplujesz |
| on / ona / ono | kontempluje |
| my | kontemplujemy |
| wy | kontemplujecie |
| oni / one | kontemplują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kontemplowałem |
| ty | kontemplowałeś |
| on / ona / ono | kontemplował |
| my | kontemplowaliśmy |
| wy | kontemplowaliście |
| oni / one | kontemplowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kontemplowałam |
| ty | kontemplowałaś |
| on / ona / ono | kontemplowała |
| my | kontemplowałyśmy |
| wy | kontemplowałyście |
| oni / one | kontemplowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kontemplowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kontemplował |
| ty | będziesz kontemplował |
| on / ona / ono | będzie kontemplował |
| my | będziemy kontemplowali |
| wy | będziecie kontemplowali |
| oni / one | będą kontemplowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kontemplowała |
| ty | będziesz kontemplowała |
| on / ona / ono | będzie kontemplowała |
| my | będziemy kontemplowały |
| wy | będziecie kontemplowały |
| oni / one | będą kontemplowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kontemplowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kontempluj |
| my | kontemplujmy |
| wy | kontemplujcie |