Conjugation of kontrastować
kɔn.trasˈtɔ.vat͡ɕbyć kontrastem dla czegoś; odznaczać się w zestawieniu z czym Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kontrastować |
Czas teraźniejszy
| ja | kontrastuję |
| ty | kontrastujesz |
| on / ona / ono | kontrastuje |
| my | kontrastujemy |
| wy | kontrastujecie |
| oni / one | kontrastują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kontrastowałem |
| ty | kontrastowałeś |
| on / ona / ono | kontrastował |
| my | kontrastowaliśmy |
| wy | kontrastowaliście |
| oni / one | kontrastowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kontrastowałam |
| ty | kontrastowałaś |
| on / ona / ono | kontrastowała |
| my | kontrastowałyśmy |
| wy | kontrastowałyście |
| oni / one | kontrastowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kontrastowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kontrastował |
| ty | będziesz kontrastował |
| on / ona / ono | będzie kontrastował |
| my | będziemy kontrastowali |
| wy | będziecie kontrastowali |
| oni / one | będą kontrastowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kontrastowała |
| ty | będziesz kontrastowała |
| on / ona / ono | będzie kontrastowała |
| my | będziemy kontrastowały |
| wy | będziecie kontrastowały |
| oni / one | będą kontrastowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kontrastowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kontrastuj |
| my | kontrastujmy |
| wy | kontrastujcie |