Conjugation of konspirować
kɔn.spiˈrɔ.vat͡ɕukrywać swoje zamiary lub tożsamość; otaczać się tajemnicą Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | konspirować |
Czas teraźniejszy
| ja | konspiruję |
| ty | konspirujesz |
| on / ona / ono | konspiruje |
| my | konspirujemy |
| wy | konspirujecie |
| oni / one | konspirują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | konspirowałem |
| ty | konspirowałeś |
| on / ona / ono | konspirował |
| my | konspirowaliśmy |
| wy | konspirowaliście |
| oni / one | konspirowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | konspirowałam |
| ty | konspirowałaś |
| on / ona / ono | konspirowała |
| my | konspirowałyśmy |
| wy | konspirowałyście |
| oni / one | konspirowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | konspirowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę konspirował |
| ty | będziesz konspirował |
| on / ona / ono | będzie konspirował |
| my | będziemy konspirowali |
| wy | będziecie konspirowali |
| oni / one | będą konspirowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę konspirowała |
| ty | będziesz konspirowała |
| on / ona / ono | będzie konspirowała |
| my | będziemy konspirowały |
| wy | będziecie konspirowały |
| oni / one | będą konspirowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie konspirowało |
Tryb rozkazujący
| ty | konspiruj |
| my | konspirujmy |
| wy | konspirujcie |