Conjugation of kolaborować
kɔ.la.bɔˈrɔ.vat͡ɕwspółpracować, zwykle w pejoratywnym znaczeniu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kolaborować |
Czas teraźniejszy
| ja | kolaboruję |
| ty | kolaborujesz |
| on / ona / ono | kolaboruje |
| my | kolaborujemy |
| wy | kolaborujecie |
| oni / one | kolaborują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kolaborowałem |
| ty | kolaborowałeś |
| on / ona / ono | kolaborował |
| my | kolaborowaliśmy |
| wy | kolaborowaliście |
| oni / one | kolaborowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kolaborowałam |
| ty | kolaborowałaś |
| on / ona / ono | kolaborowała |
| my | kolaborowałyśmy |
| wy | kolaborowałyście |
| oni / one | kolaborowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kolaborowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kolaborował |
| ty | będziesz kolaborował |
| on / ona / ono | będzie kolaborował |
| my | będziemy kolaborowali |
| wy | będziecie kolaborowali |
| oni / one | będą kolaborowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kolaborowała |
| ty | będziesz kolaborowała |
| on / ona / ono | będzie kolaborowała |
| my | będziemy kolaborowały |
| wy | będziecie kolaborowały |
| oni / one | będą kolaborowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kolaborowało |
Tryb rozkazujący
| ty | kolaboruj |
| my | kolaborujmy |
| wy | kolaborujcie |