Conjugation of kolegować
/kɔ.lɛˈɡɔ.vat͡ɕ/pozostawać z kimś w koleżeńskich stosunkach Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kolegować |
Czas teraźniejszy
| ja | koleguję |
| ty | kolegujesz |
| on / ona / ono | koleguje |
| my | kolegujemy |
| wy | kolegujecie |
| oni / one | kolegują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kolegowałem |
| ty | kolegowałeś |
| on / ona / ono | kolegował |
| my | kolegowaliśmy |
| wy | kolegowaliście |
| oni / one | kolegowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kolegowałam |
| ty | kolegowałaś |
| on / ona / ono | kolegowała |
| my | kolegowałyśmy |
| wy | kolegowałyście |
| oni / one | kolegowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kolegowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kolegował |
| ty | będziesz kolegował |
| on / ona / ono | będzie kolegował |
| my | będziemy kolegowali |
| wy | będziecie kolegowali |
| oni / one | będą kolegowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kolegowała |
| ty | będziesz kolegowała |
| on / ona / ono | będzie kolegowała |
| my | będziemy kolegowały |
| wy | będziecie kolegowały |
| oni / one | będą kolegowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kolegowało |
Tryb rozkazujący
| ty | koleguj |
| my | kolegujmy |
| wy | kolegujcie |