Conjugation of knocić
ˈknɔ.t͡ɕit͡ɕto botch (to perform (a task) in an unacceptable or incompetent manner) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | knocić |
Czas teraźniejszy
| ja | knocę |
| ty | knocisz |
| on / ona / ono | knoci |
| my | knocimy |
| wy | knocicie |
| oni / one | knocą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | knociłem |
| ty | knociłeś |
| on / ona / ono | knocił |
| my | knociliśmy |
| wy | knociliście |
| oni / one | knocili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | knociłam |
| ty | knociłaś |
| on / ona / ono | knociła |
| my | knociłyśmy |
| wy | knociłyście |
| oni / one | knociły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | knociło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę knocił |
| ty | będziesz knocił |
| on / ona / ono | będzie knocił |
| my | będziemy knocili |
| wy | będziecie knocili |
| oni / one | będą knocili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę knociła |
| ty | będziesz knociła |
| on / ona / ono | będzie knociła |
| my | będziemy knociły |
| wy | będziecie knociły |
| oni / one | będą knociły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie knociło |
Tryb rozkazujący
| ty | knoć |
| my | knoćmy |
| wy | knoćcie |