Conjugation of knować
ˈknɔ.vat͡ɕplanować, obmyślać potajemnie coś złego, knuć spisek Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | knować |
Czas teraźniejszy
| ja | knowam |
| ty | knowasz |
| on / ona / ono | knowa |
| my | knowamy |
| wy | knowacie |
| oni / one | knowają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | knowałem |
| ty | knowałeś |
| on / ona / ono | knował |
| my | knowaliśmy |
| wy | knowaliście |
| oni / one | knowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | knowałam |
| ty | knowałaś |
| on / ona / ono | knowała |
| my | knowałyśmy |
| wy | knowałyście |
| oni / one | knowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | knowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę knował |
| ty | będziesz knował |
| on / ona / ono | będzie knował |
| my | będziemy knowali |
| wy | będziecie knowali |
| oni / one | będą knowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę knowała |
| ty | będziesz knowała |
| on / ona / ono | będzie knowała |
| my | będziemy knowały |
| wy | będziecie knowały |
| oni / one | będą knowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie knowało |
Tryb rozkazujący
| ty | knowaj |
| my | knowajmy |
| wy | knowajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.