Conjugation of kleić
ˈklɛ.it͡ɕłączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kleić |
Czas teraźniejszy
| ja | kleję |
| ty | kleisz |
| on / ona / ono | klei |
| my | kleimy |
| wy | kleicie |
| oni / one | kleją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kleiłem |
| ty | kleiłeś |
| on / ona / ono | kleił |
| my | kleiliśmy |
| wy | kleiliście |
| oni / one | kleili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kleiłam |
| ty | kleiłaś |
| on / ona / ono | kleiła |
| my | kleiłyśmy |
| wy | kleiłyście |
| oni / one | kleiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kleiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kleił |
| ty | będziesz kleił |
| on / ona / ono | będzie kleił |
| my | będziemy kleili |
| wy | będziecie kleili |
| oni / one | będą kleili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kleiła |
| ty | będziesz kleiła |
| on / ona / ono | będzie kleiła |
| my | będziemy kleiły |
| wy | będziecie kleiły |
| oni / one | będą kleiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kleiło |
Tryb rozkazujący
| ty | klej |
| my | klejmy |
| wy | klejcie |