Conjugation of klekotać
klɛˈkɔ.tat͡ɕo bocianie wydawać odgłosy dziobem, kłapać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | klekotać |
Czas teraźniejszy
| ja | klekoczę |
| ty | klekoczesz |
| on / ona / ono | klekocze |
| my | klekoczemy |
| wy | klekoczecie |
| oni / one | klekoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | klekotałem |
| ty | klekotałeś |
| on / ona / ono | klekotał |
| my | klekotaliśmy |
| wy | klekotaliście |
| oni / one | klekotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | klekotałam |
| ty | klekotałaś |
| on / ona / ono | klekotała |
| my | klekotałyśmy |
| wy | klekotałyście |
| oni / one | klekotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | klekotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę klekotał |
| ty | będziesz klekotał |
| on / ona / ono | będzie klekotał |
| my | będziemy klekotali |
| wy | będziecie klekotali |
| oni / one | będą klekotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę klekotała |
| ty | będziesz klekotała |
| on / ona / ono | będzie klekotała |
| my | będziemy klekotały |
| wy | będziecie klekotały |
| oni / one | będą klekotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie klekotało |
Tryb rozkazujący
| ty | klekocz |
| my | klekoczmy |
| wy | klekoczcie |