Conjugation of klecić
ˈklɛ.t͡ɕit͡ɕtworzyć, budować coś pospiesznie, nieudolnie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | klecić |
Czas teraźniejszy
| ja | klecę |
| ty | klecisz |
| on / ona / ono | kleci |
| my | klecimy |
| wy | klecicie |
| oni / one | klecą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kleciłem |
| ty | kleciłeś |
| on / ona / ono | klecił |
| my | kleciliśmy |
| wy | kleciliście |
| oni / one | klecili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kleciłam |
| ty | kleciłaś |
| on / ona / ono | kleciła |
| my | kleciłyśmy |
| wy | kleciłyście |
| oni / one | kleciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kleciło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę klecił |
| ty | będziesz klecił |
| on / ona / ono | będzie klecił |
| my | będziemy klecili |
| wy | będziecie klecili |
| oni / one | będą klecili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kleciła |
| ty | będziesz kleciła |
| on / ona / ono | będzie kleciła |
| my | będziemy kleciły |
| wy | będziecie kleciły |
| oni / one | będą kleciły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kleciło |
Tryb rozkazujący
| ty | kleć |
| my | klećmy |
| wy | klećcie |