Conjugation of kiwać
ˈki.vat͡ɕmachać czymś po prostej linii, raz w jedną, raz w drugą stronę (np. ręką na pożegnanie lub powitanie) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kiwać |
Czas teraźniejszy
| ja | kiwam |
| ty | kiwasz |
| on / ona / ono | kiwa |
| my | kiwamy |
| wy | kiwacie |
| oni / one | kiwają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kiwałem |
| ty | kiwałeś |
| on / ona / ono | kiwał |
| my | kiwaliśmy |
| wy | kiwaliście |
| oni / one | kiwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kiwałam |
| ty | kiwałaś |
| on / ona / ono | kiwała |
| my | kiwałyśmy |
| wy | kiwałyście |
| oni / one | kiwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kiwało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kiwał |
| ty | będziesz kiwał |
| on / ona / ono | będzie kiwał |
| my | będziemy kiwali |
| wy | będziecie kiwali |
| oni / one | będą kiwali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kiwała |
| ty | będziesz kiwała |
| on / ona / ono | będzie kiwała |
| my | będziemy kiwały |
| wy | będziecie kiwały |
| oni / one | będą kiwały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kiwało |
Tryb rozkazujący
| ty | kiwaj |
| my | kiwajmy |
| wy | kiwajcie |