Conjugation of katować
kaˈtɔ.vat͡ɕzamęczać kogoś psychicznie lub fizycznie; doprowadzać do stanu wyczerpania poprzez zmuszanie do trudnych czynności lub narażanie na niechciane bodźce Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | katować |
Czas teraźniejszy
| ja | katuję |
| ty | katujesz |
| on / ona / ono | katuje |
| my | katujemy |
| wy | katujecie |
| oni / one | katują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | katowałem |
| ty | katowałeś |
| on / ona / ono | katował |
| my | katowaliśmy |
| wy | katowaliście |
| oni / one | katowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | katowałam |
| ty | katowałaś |
| on / ona / ono | katowała |
| my | katowałyśmy |
| wy | katowałyście |
| oni / one | katowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | katowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę katował |
| ty | będziesz katował |
| on / ona / ono | będzie katował |
| my | będziemy katowali |
| wy | będziecie katowali |
| oni / one | będą katowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę katowała |
| ty | będziesz katowała |
| on / ona / ono | będzie katowała |
| my | będziemy katowały |
| wy | będziecie katowały |
| oni / one | będą katowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie katowało |
Tryb rozkazujący
| ty | katuj |
| my | katujmy |
| wy | katujcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.