HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← kawęczeć — definition

Conjugation of kawęczeć

Regular CEFR B2
kaˈvɛn.t͡ʂɛt͡ɕ

poświęcać czemuś czas, wysiłek, mozolić się, trudzić się, ślęczeć nad czymś, dukać Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
kawęczeć
Czas teraźniejszy
ja kawęczę
ty kawęczysz
on / ona / ono kawęczy
my kawęczymy
wy kawęczycie
oni / one kawęczą
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja kawęczałem
ty kawęczałeś
on / ona / ono kawęczał
my kawęczeliśmy
wy kawęczeliście
oni / one kawęczeli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja kawęczałam
ty kawęczałaś
on / ona / ono kawęczała
my kawęczałyśmy
wy kawęczałyście
oni / one kawęczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono kawęczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę kawęczał
ty będziesz kawęczał
on / ona / ono będzie kawęczał
my będziemy kawęczeli
wy będziecie kawęczeli
oni / one będą kawęczeli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę kawęczała
ty będziesz kawęczała
on / ona / ono będzie kawęczała
my będziemy kawęczały
wy będziecie kawęczały
oni / one będą kawęczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie kawęczało
Tryb rozkazujący
ty kawęcz
my kawęczmy
wy kawęczcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary