HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← karłowacieć — definition

Conjugation of karłowacieć

Regular CEFR C1
kar.wɔˈva.t͡ɕɛt͡ɕ

to become stunted (to regress in development, losing one's previous size, weight and significance) Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
karłowacieć
Czas teraźniejszy
ja karłowacieję
ty karłowaciejesz
on / ona / ono karłowacieje
my karłowaciejemy
wy karłowaciejecie
oni / one karłowacieją
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja karłowaciałem
ty karłowaciałeś
on / ona / ono karłowaciał
my karłowacieliśmy
wy karłowacieliście
oni / one karłowacieli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja karłowaciałam
ty karłowaciałaś
on / ona / ono karłowaciała
my karłowaciałyśmy
wy karłowaciałyście
oni / one karłowaciały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono karłowaciało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę karłowaciał
ty będziesz karłowaciał
on / ona / ono będzie karłowaciał
my będziemy karłowacieli
wy będziecie karłowacieli
oni / one będą karłowacieli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę karłowaciała
ty będziesz karłowaciała
on / ona / ono będzie karłowaciała
my będziemy karłowaciały
wy będziecie karłowaciały
oni / one będą karłowaciały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie karłowaciało
Tryb rozkazujący
ty karłowaciej
my karłowaciejmy
wy karłowaciejcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary