Conjugation of karmić
ˈkar.mit͡ɕdostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | karmić |
Czas teraźniejszy
| ja | karmię |
| ty | karmisz |
| on / ona / ono | karmi |
| my | karmimy |
| wy | karmicie |
| oni / one | karmią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | karmiłem |
| ty | karmiłeś |
| on / ona / ono | karmił |
| my | karmiliśmy |
| wy | karmiliście |
| oni / one | karmili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | karmiłam |
| ty | karmiłaś |
| on / ona / ono | karmiła |
| my | karmiłyśmy |
| wy | karmiłyście |
| oni / one | karmiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | karmiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę karmił |
| ty | będziesz karmił |
| on / ona / ono | będzie karmił |
| my | będziemy karmili |
| wy | będziecie karmili |
| oni / one | będą karmili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę karmiła |
| ty | będziesz karmiła |
| on / ona / ono | będzie karmiła |
| my | będziemy karmiły |
| wy | będziecie karmiły |
| oni / one | będą karmiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie karmiło |
Tryb rozkazujący
| ty | karm |
| my | karmmy |
| wy | karmcie |