Conjugation of kłopotać
kwɔˈpɔ.tat͡ɕbyć w trosce i / lub zmartwieniu o coś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kłopotać |
Czas teraźniejszy
| ja | kłopocę |
| ty | kłopocesz |
| on / ona / ono | kłopoce |
| my | kłopocemy |
| wy | kłopocecie |
| oni / one | kłopocą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kłopotałem |
| ty | kłopotałeś |
| on / ona / ono | kłopotał |
| my | kłopotaliśmy |
| wy | kłopotaliście |
| oni / one | kłopotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kłopotałam |
| ty | kłopotałaś |
| on / ona / ono | kłopotała |
| my | kłopotałyśmy |
| wy | kłopotałyście |
| oni / one | kłopotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kłopotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kłopotał |
| ty | będziesz kłopotał |
| on / ona / ono | będzie kłopotał |
| my | będziemy kłopotali |
| wy | będziecie kłopotali |
| oni / one | będą kłopotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kłopotała |
| ty | będziesz kłopotała |
| on / ona / ono | będzie kłopotała |
| my | będziemy kłopotały |
| wy | będziecie kłopotały |
| oni / one | będą kłopotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kłopotało |
Tryb rozkazujący
| ty | kłopocz |
| my | kłopoczmy |
| wy | kłopoczcie |