Conjugation of kłuć
ˈkwut͡ɕprzebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | kłuć |
Czas teraźniejszy
| ja | kłuję |
| ty | kłujesz |
| on / ona / ono | kłuje |
| my | kłujemy |
| wy | kłujecie |
| oni / one | kłują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | kłułem |
| ty | kłułeś |
| on / ona / ono | kłuł |
| my | kłuliśmy |
| wy | kłuliście |
| oni / one | kłuli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | kłułam |
| ty | kłułaś |
| on / ona / ono | kłuła |
| my | kłułyśmy |
| wy | kłułyście |
| oni / one | kłuły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | kłuło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę kłuł |
| ty | będziesz kłuł |
| on / ona / ono | będzie kłuł |
| my | będziemy kłuli |
| wy | będziecie kłuli |
| oni / one | będą kłuli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę kłuła |
| ty | będziesz kłuła |
| on / ona / ono | będzie kłuła |
| my | będziemy kłuły |
| wy | będziecie kłuły |
| oni / one | będą kłuły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie kłuło |
Tryb rozkazujący
| ty | kłuj |
| my | kłujmy |
| wy | kłujcie |