Conjugation of inkantować
/iŋ.kanˈtɔ.vat͡ɕ/to incantate (to sing or speak formulas and/or rhyming words, often during occult ceremonies, for the purpose of raising spirits, producing enchantment, or creating other magical results) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | inkantować |
Czas teraźniejszy
| ja | inkantuję |
| ty | inkantujesz |
| on / ona / ono | inkantuje |
| my | inkantujemy |
| wy | inkantujecie |
| oni / one | inkantują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | inkantowałem |
| ty | inkantowałeś |
| on / ona / ono | inkantował |
| my | inkantowaliśmy |
| wy | inkantowaliście |
| oni / one | inkantowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | inkantowałam |
| ty | inkantowałaś |
| on / ona / ono | inkantowała |
| my | inkantowałyśmy |
| wy | inkantowałyście |
| oni / one | inkantowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | inkantowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę inkantował |
| ty | będziesz inkantował |
| on / ona / ono | będzie inkantował |
| my | będziemy inkantowali |
| wy | będziecie inkantowali |
| oni / one | będą inkantowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę inkantowała |
| ty | będziesz inkantowała |
| on / ona / ono | będzie inkantowała |
| my | będziemy inkantowały |
| wy | będziecie inkantowały |
| oni / one | będą inkantowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie inkantowało |
Tryb rozkazujący
| ty | inkantuj |
| my | inkantujmy |
| wy | inkantujcie |