Conjugation of inkubować
iŋ.kuˈbɔ.vat͡ɕto incubate (to brood, raise, or maintain eggs, organisms, or living tissue through the provision of ideal environmental conditions) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | inkubować |
Czas teraźniejszy
| ja | inkubuję |
| ty | inkubujesz |
| on / ona / ono | inkubuje |
| my | inkubujemy |
| wy | inkubujecie |
| oni / one | inkubują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | inkubowałem |
| ty | inkubowałeś |
| on / ona / ono | inkubował |
| my | inkubowaliśmy |
| wy | inkubowaliście |
| oni / one | inkubowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | inkubowałam |
| ty | inkubowałaś |
| on / ona / ono | inkubowała |
| my | inkubowałyśmy |
| wy | inkubowałyście |
| oni / one | inkubowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | inkubowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę inkubował |
| ty | będziesz inkubował |
| on / ona / ono | będzie inkubował |
| my | będziemy inkubowali |
| wy | będziecie inkubowali |
| oni / one | będą inkubowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę inkubowała |
| ty | będziesz inkubowała |
| on / ona / ono | będzie inkubowała |
| my | będziemy inkubowały |
| wy | będziecie inkubowały |
| oni / one | będą inkubowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie inkubowało |
Tryb rozkazujący
| ty | inkubuj |
| my | inkubujmy |
| wy | inkubujcie |