Conjugation of igrać
ˈi.ɡrat͡ɕtraktować coś bez należnej powagi, robić sobie z czegoś zabawkę, lekceważyć ryzyko lub uczucia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | igrać |
Czas teraźniejszy
| ja | igram |
| ty | igrasz |
| on / ona / ono | igra |
| my | igramy |
| wy | igracie |
| oni / one | igrają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | igrałem |
| ty | igrałeś |
| on / ona / ono | igrał |
| my | igraliśmy |
| wy | igraliście |
| oni / one | igrali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | igrałam |
| ty | igrałaś |
| on / ona / ono | igrała |
| my | igrałyśmy |
| wy | igrałyście |
| oni / one | igrały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | igrało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę igrał |
| ty | będziesz igrał |
| on / ona / ono | będzie igrał |
| my | będziemy igrali |
| wy | będziecie igrali |
| oni / one | będą igrali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę igrała |
| ty | będziesz igrała |
| on / ona / ono | będzie igrała |
| my | będziemy igrały |
| wy | będziecie igrały |
| oni / one | będą igrały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie igrało |
Tryb rozkazujący
| ty | igraj |
| my | igrajmy |
| wy | igrajcie |