Conjugation of huczeć
ˈxu.t͡ʂɛt͡ɕo niektórych ptakach i owadach: wydawać głuchy, przeciągły lub przerywany dźwięk Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | huczeć |
Czas teraźniejszy
| ja | huczę |
| ty | huczysz |
| on / ona / ono | huczy |
| my | huczymy |
| wy | huczycie |
| oni / one | huczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | huczałem |
| ty | huczałeś |
| on / ona / ono | huczał |
| my | huczeliśmy |
| wy | huczeliście |
| oni / one | huczeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | huczałam |
| ty | huczałaś |
| on / ona / ono | huczała |
| my | huczałyśmy |
| wy | huczałyście |
| oni / one | huczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | huczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę huczał |
| ty | będziesz huczał |
| on / ona / ono | będzie huczał |
| my | będziemy huczeli |
| wy | będziecie huczeli |
| oni / one | będą huczeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę huczała |
| ty | będziesz huczała |
| on / ona / ono | będzie huczała |
| my | będziemy huczały |
| wy | będziecie huczały |
| oni / one | będą huczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie huczało |
Tryb rozkazujący
| ty | hucz |
| my | huczmy |
| wy | huczcie |