Conjugation of hukać
/ˈxu.kat͡ɕ/synonym of krzeczeć (“to yell at someone”) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | hukać |
Czas teraźniejszy
| ja | hukam |
| ty | hukasz |
| on / ona / ono | huka |
| my | hukamy |
| wy | hukacie |
| oni / one | hukają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | hukałem |
| ty | hukałeś |
| on / ona / ono | hukał |
| my | hukaliśmy |
| wy | hukaliście |
| oni / one | hukali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | hukałam |
| ty | hukałaś |
| on / ona / ono | hukała |
| my | hukałyśmy |
| wy | hukałyście |
| oni / one | hukały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | hukało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę hukał |
| ty | będziesz hukał |
| on / ona / ono | będzie hukał |
| my | będziemy hukali |
| wy | będziecie hukali |
| oni / one | będą hukali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę hukała |
| ty | będziesz hukała |
| on / ona / ono | będzie hukała |
| my | będziemy hukały |
| wy | będziecie hukały |
| oni / one | będą hukały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie hukało |
Tryb rozkazujący
| ty | hukaj |
| my | hukajmy |
| wy | hukajcie |