Conjugation of gromić
ˈɡrɔ.mit͡ɕpokonywać w walce, zazwyczaj z dużą przewagą Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | gromić |
Czas teraźniejszy
| ja | gromię |
| ty | gromisz |
| on / ona / ono | gromi |
| my | gromimy |
| wy | gromicie |
| oni / one | gromią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | gromiłem |
| ty | gromiłeś |
| on / ona / ono | gromił |
| my | gromiliśmy |
| wy | gromiliście |
| oni / one | gromili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | gromiłam |
| ty | gromiłaś |
| on / ona / ono | gromiła |
| my | gromiłyśmy |
| wy | gromiłyście |
| oni / one | gromiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | gromiło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę gromił |
| ty | będziesz gromił |
| on / ona / ono | będzie gromił |
| my | będziemy gromili |
| wy | będziecie gromili |
| oni / one | będą gromili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę gromiła |
| ty | będziesz gromiła |
| on / ona / ono | będzie gromiła |
| my | będziemy gromiły |
| wy | będziecie gromiły |
| oni / one | będą gromiły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie gromiło |
Tryb rozkazujący
| ty | grom |
| my | grommy |
| wy | gromcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.