Conjugation of grozić
/ˈɡrɔ.ʑit͡ɕ/stwarzać stan niebezpieczeństwa, być niebezpiecznym, groźnym Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | grozić |
Czas teraźniejszy
| ja | grożę |
| ty | grozisz |
| on / ona / ono | grozi |
| my | grozimy |
| wy | grozicie |
| oni / one | grożą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | groziłem |
| ty | groziłeś |
| on / ona / ono | groził |
| my | groziliśmy |
| wy | groziliście |
| oni / one | grozili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | groziłam |
| ty | groziłaś |
| on / ona / ono | groziła |
| my | groziłyśmy |
| wy | groziłyście |
| oni / one | groziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | groziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę groził |
| ty | będziesz groził |
| on / ona / ono | będzie groził |
| my | będziemy grozili |
| wy | będziecie grozili |
| oni / one | będą grozili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę groziła |
| ty | będziesz groziła |
| on / ona / ono | będzie groziła |
| my | będziemy groziły |
| wy | będziecie groziły |
| oni / one | będą groziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie groziło |
Tryb rozkazujący
| ty | groź |
| my | groźmy |
| wy | groźcie |