Conjugation of grodzić
ˈɡrɔ.d͡ʑit͡ɕoddzielać coś od otoczenia za pomocą ogrodzenia Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | grodzić |
Czas teraźniejszy
| ja | grodzę |
| ty | grodzisz |
| on / ona / ono | grodzi |
| my | grodzimy |
| wy | grodzicie |
| oni / one | grodzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | grodziłem |
| ty | grodziłeś |
| on / ona / ono | grodził |
| my | grodziliśmy |
| wy | grodziliście |
| oni / one | grodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | grodziłam |
| ty | grodziłaś |
| on / ona / ono | grodziła |
| my | grodziłyśmy |
| wy | grodziłyście |
| oni / one | grodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | grodziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę grodził |
| ty | będziesz grodził |
| on / ona / ono | będzie grodził |
| my | będziemy grodzili |
| wy | będziecie grodzili |
| oni / one | będą grodzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę grodziła |
| ty | będziesz grodziła |
| on / ona / ono | będzie grodziła |
| my | będziemy grodziły |
| wy | będziecie grodziły |
| oni / one | będą grodziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie grodziło |
Tryb rozkazujący
| ty | gródź |
| my | gródźmy |
| wy | gródźcie |