Conjugation of eksmitować
ɛk.smiˈtɔ.vat͡ɕto evict (to expel (one or more people) from their property; to force (one or more people) to move out) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | eksmitować |
Czas teraźniejszy
| ja | eksmituję |
| ty | eksmitujesz |
| on / ona / ono | eksmituje |
| my | eksmitujemy |
| wy | eksmitujecie |
| oni / one | eksmitują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | eksmitowałem |
| ty | eksmitowałeś |
| on / ona / ono | eksmitował |
| my | eksmitowaliśmy |
| wy | eksmitowaliście |
| oni / one | eksmitowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | eksmitowałam |
| ty | eksmitowałaś |
| on / ona / ono | eksmitowała |
| my | eksmitowałyśmy |
| wy | eksmitowałyście |
| oni / one | eksmitowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | eksmitowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę eksmitował |
| ty | będziesz eksmitował |
| on / ona / ono | będzie eksmitował |
| my | będziemy eksmitowali |
| wy | będziecie eksmitowali |
| oni / one | będą eksmitowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę eksmitowała |
| ty | będziesz eksmitowała |
| on / ona / ono | będzie eksmitowała |
| my | będziemy eksmitowały |
| wy | będziecie eksmitowały |
| oni / one | będą eksmitowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie eksmitowało |
Tryb rozkazujący
| ty | eksmituj |
| my | eksmitujmy |
| wy | eksmitujcie |