Conjugation of eksplodować
ɛk.splɔˈdɔ.vat͡ɕz hukiem i gwałtownie rozpadać się (rozpaść się) na mniejsze kawałki Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | eksplodować |
Czas teraźniejszy
| ja | eksploduję |
| ty | eksplodujesz |
| on / ona / ono | eksploduje |
| my | eksplodujemy |
| wy | eksplodujecie |
| oni / one | eksplodują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | eksplodowałem |
| ty | eksplodowałeś |
| on / ona / ono | eksplodował |
| my | eksplodowaliśmy |
| wy | eksplodowaliście |
| oni / one | eksplodowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | eksplodowałam |
| ty | eksplodowałaś |
| on / ona / ono | eksplodowała |
| my | eksplodowałyśmy |
| wy | eksplodowałyście |
| oni / one | eksplodowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | eksplodowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę eksplodował |
| ty | będziesz eksplodował |
| on / ona / ono | będzie eksplodował |
| my | będziemy eksplodowali |
| wy | będziecie eksplodowali |
| oni / one | będą eksplodowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę eksplodowała |
| ty | będziesz eksplodowała |
| on / ona / ono | będzie eksplodowała |
| my | będziemy eksplodowały |
| wy | będziecie eksplodowały |
| oni / one | będą eksplodowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie eksplodowało |
Tryb rozkazujący
| ty | eksploduj |
| my | eksplodujmy |
| wy | eksplodujcie |