Conjugation of dziabać
ˈd͡ʑa.bat͡ɕgw. (Poznań) pleć, spulchniać ziemię motyką Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dziabać |
Czas teraźniejszy
| ja | dziabię |
| ty | dziabiesz |
| on / ona / ono | dziabie |
| my | dziabiemy |
| wy | dziabiecie |
| oni / one | dziabią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dziabałem |
| ty | dziabałeś |
| on / ona / ono | dziabał |
| my | dziabaliśmy |
| wy | dziabaliście |
| oni / one | dziabali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dziabałam |
| ty | dziabałaś |
| on / ona / ono | dziabała |
| my | dziabałyśmy |
| wy | dziabałyście |
| oni / one | dziabały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dziabało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dziabał |
| ty | będziesz dziabał |
| on / ona / ono | będzie dziabał |
| my | będziemy dziabali |
| wy | będziecie dziabali |
| oni / one | będą dziabali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dziabała |
| ty | będziesz dziabała |
| on / ona / ono | będzie dziabała |
| my | będziemy dziabały |
| wy | będziecie dziabały |
| oni / one | będą dziabały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dziabało |
Tryb rozkazujący
| ty | dziab |
| my | dziabmy |
| wy | dziabcie |