Conjugation of dziabnąć
ˈd͡ʑab.nɔɲt͡ɕto jab oneself (to hit or cut oneself with a sharp tool) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dziabnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dziabnąłem |
| ty | dziabnąłeś |
| on / ona / ono | dziabnął |
| my | dziabnęliśmy |
| wy | dziabnęliście |
| oni / one | dziabnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dziabnęłam |
| ty | dziabnęłaś |
| on / ona / ono | dziabnęła |
| my | dziabnęłyśmy |
| wy | dziabnęłyście |
| oni / one | dziabnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dziabnęło |
Czas przyszły
| ja | dziabnę |
| ty | dziabniesz |
| on / ona / ono | dziabnie |
| my | dziabniemy |
| wy | dziabniecie |
| oni / one | dziabną |
Tryb rozkazujący
| ty | dziabnij |
| my | dziabnijmy |
| wy | dziabnijcie |