Conjugation of dysputować
dɘs.puˈtɔ.vat͡ɕprowadzić dyskusję w sposób uporządkowany, intelektualny Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dysputować |
Czas teraźniejszy
| ja | dysputuję |
| ty | dysputujesz |
| on / ona / ono | dysputuje |
| my | dysputujemy |
| wy | dysputujecie |
| oni / one | dysputują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dysputowałem |
| ty | dysputowałeś |
| on / ona / ono | dysputował |
| my | dysputowaliśmy |
| wy | dysputowaliście |
| oni / one | dysputowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dysputowałam |
| ty | dysputowałaś |
| on / ona / ono | dysputowała |
| my | dysputowałyśmy |
| wy | dysputowałyście |
| oni / one | dysputowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dysputowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dysputował |
| ty | będziesz dysputował |
| on / ona / ono | będzie dysputował |
| my | będziemy dysputowali |
| wy | będziecie dysputowali |
| oni / one | będą dysputowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dysputowała |
| ty | będziesz dysputowała |
| on / ona / ono | będzie dysputowała |
| my | będziemy dysputowały |
| wy | będziecie dysputowały |
| oni / one | będą dysputowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dysputowało |
Tryb rozkazujący
| ty | dysputuj |
| my | dysputujmy |
| wy | dysputujcie |