Conjugation of dyszeć
ˈdɘ.ʂɛt͡ɕwydawać odgłos podobny do ciężkiego oddechu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dyszeć |
Czas teraźniejszy
| ja | dyszę |
| ty | dyszysz |
| on / ona / ono | dyszy |
| my | dyszymy |
| wy | dyszycie |
| oni / one | dyszą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dyszałem |
| ty | dyszałeś |
| on / ona / ono | dyszał |
| my | dyszeliśmy |
| wy | dyszeliście |
| oni / one | dyszeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dyszałam |
| ty | dyszałaś |
| on / ona / ono | dyszała |
| my | dyszałyśmy |
| wy | dyszałyście |
| oni / one | dyszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dyszało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dyszał |
| ty | będziesz dyszał |
| on / ona / ono | będzie dyszał |
| my | będziemy dyszeli |
| wy | będziecie dyszeli |
| oni / one | będą dyszeli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dyszała |
| ty | będziesz dyszała |
| on / ona / ono | będzie dyszała |
| my | będziemy dyszały |
| wy | będziecie dyszały |
| oni / one | będą dyszały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dyszało |
Tryb rozkazujący
| ty | dysz |
| my | dyszmy |
| wy | dyszcie |