Conjugation of dygotać
dɘˈɡɔ.tat͡ɕulegać powtarzającym się wstrząsom o dużej częstotliwości Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dygotać |
Czas teraźniejszy
| ja | dygoczę |
| ty | dygoczesz |
| on / ona / ono | dygocze |
| my | dygoczemy |
| wy | dygoczecie |
| oni / one | dygoczą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dygotałem |
| ty | dygotałeś |
| on / ona / ono | dygotał |
| my | dygotaliśmy |
| wy | dygotaliście |
| oni / one | dygotali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dygotałam |
| ty | dygotałaś |
| on / ona / ono | dygotała |
| my | dygotałyśmy |
| wy | dygotałyście |
| oni / one | dygotały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dygotało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dygotał |
| ty | będziesz dygotał |
| on / ona / ono | będzie dygotał |
| my | będziemy dygotali |
| wy | będziecie dygotali |
| oni / one | będą dygotali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dygotała |
| ty | będziesz dygotała |
| on / ona / ono | będzie dygotała |
| my | będziemy dygotały |
| wy | będziecie dygotały |
| oni / one | będą dygotały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dygotało |
Tryb rozkazujący
| ty | dygocz |
| my | dygoczmy |
| wy | dygoczcie |