Conjugation of dudnić
ˈdud.ɲit͡ɕo dźwięku złożonym z dwóch tonów o podobnej częstotliwości: wzmacniać się i osłabiać okresowo Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dudnić |
Czas teraźniejszy
| ja | dudnię |
| ty | dudnisz |
| on / ona / ono | dudni |
| my | dudnimy |
| wy | dudnicie |
| oni / one | dudnią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dudniłem |
| ty | dudniłeś |
| on / ona / ono | dudnił |
| my | dudniliśmy |
| wy | dudniliście |
| oni / one | dudnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dudniłam |
| ty | dudniłaś |
| on / ona / ono | dudniła |
| my | dudniłyśmy |
| wy | dudniłyście |
| oni / one | dudniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dudniło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dudnił |
| ty | będziesz dudnił |
| on / ona / ono | będzie dudnił |
| my | będziemy dudnili |
| wy | będziecie dudnili |
| oni / one | będą dudnili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dudniła |
| ty | będziesz dudniła |
| on / ona / ono | będzie dudniła |
| my | będziemy dudniły |
| wy | będziecie dudniły |
| oni / one | będą dudniły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dudniło |
Tryb rozkazujący
| ty | dudnij |
| my | dudnijmy |
| wy | dudnijcie |