Conjugation of drażnić
ˈdraʐ.ɲit͡ɕirytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | drażnić |
Czas teraźniejszy
| ja | drażnię |
| ty | drażnisz |
| on / ona / ono | drażni |
| my | drażnimy |
| wy | drażnicie |
| oni / one | drażnią |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | drażniłem |
| ty | drażniłeś |
| on / ona / ono | drażnił |
| my | drażniliśmy |
| wy | drażniliście |
| oni / one | drażnili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | drażniłam |
| ty | drażniłaś |
| on / ona / ono | drażniła |
| my | drażniłyśmy |
| wy | drażniłyście |
| oni / one | drażniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | drażniło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę drażnił |
| ty | będziesz drażnił |
| on / ona / ono | będzie drażnił |
| my | będziemy drażnili |
| wy | będziecie drażnili |
| oni / one | będą drażnili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę drażniła |
| ty | będziesz drażniła |
| on / ona / ono | będzie drażniła |
| my | będziemy drażniły |
| wy | będziecie drażniły |
| oni / one | będą drażniły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie drażniło |
Tryb rozkazujący
| ty | drażń |
| my | drażńmy |
| wy | drażńcie |