HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← drętwieć — definition

Conjugation of drętwieć

Regular CEFR B2
ˈdrɛn.tfjɛt͡ɕ

tracić czucie; tracić zdolność poruszania Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
drętwieć
Czas teraźniejszy
ja drętwieję
ty drętwiejesz
on / ona / ono drętwieje
my drętwiejemy
wy drętwiejecie
oni / one drętwieją
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja drętwiałem
ty drętwiałeś
on / ona / ono drętwiał
my drętwieliśmy
wy drętwieliście
oni / one drętwieli
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja drętwiałam
ty drętwiałaś
on / ona / ono drętwiała
my drętwiałyśmy
wy drętwiałyście
oni / one drętwiały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono drętwiało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę drętwiał
ty będziesz drętwiał
on / ona / ono będzie drętwiał
my będziemy drętwieli
wy będziecie drętwieli
oni / one będą drętwieli
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę drętwiała
ty będziesz drętwiała
on / ona / ono będzie drętwiała
my będziemy drętwiały
wy będziecie drętwiały
oni / one będą drętwiały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie drętwiało
Tryb rozkazujący
ty drętwiej
my drętwiejmy
wy drętwiejcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary