Conjugation of drewnieć
ˈdrɛv.ɲɛt͡ɕstawać się drętwym, sztywnym, niezdolnym do ruchu Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | drewnieć |
Czas teraźniejszy
| ja | drewnieję |
| ty | drewniejesz |
| on / ona / ono | drewnieje |
| my | drewniejemy |
| wy | drewniejecie |
| oni / one | drewnieją |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | drewniałem |
| ty | drewniałeś |
| on / ona / ono | drewniał |
| my | drewnieliśmy |
| wy | drewnieliście |
| oni / one | drewnieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | drewniałam |
| ty | drewniałaś |
| on / ona / ono | drewniała |
| my | drewniałyśmy |
| wy | drewniałyście |
| oni / one | drewniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | drewniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę drewniał |
| ty | będziesz drewniał |
| on / ona / ono | będzie drewniał |
| my | będziemy drewnieli |
| wy | będziecie drewnieli |
| oni / one | będą drewnieli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę drewniała |
| ty | będziesz drewniała |
| on / ona / ono | będzie drewniała |
| my | będziemy drewniały |
| wy | będziecie drewniały |
| oni / one | będą drewniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie drewniało |
Tryb rozkazujący
| ty | drewniej |
| my | drewniejmy |
| wy | drewniejcie |