Conjugation of douczyć
dɔˈu.t͡ʂɘt͡ɕto help somebody catch up or read up on Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | douczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | douczyłem |
| ty | douczyłeś |
| on / ona / ono | douczył |
| my | douczyliśmy |
| wy | douczyliście |
| oni / one | douczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | douczyłam |
| ty | douczyłaś |
| on / ona / ono | douczyła |
| my | douczyłyśmy |
| wy | douczyłyście |
| oni / one | douczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | douczyło |
Czas przyszły
| ja | douczę |
| ty | douczysz |
| on / ona / ono | douczy |
| my | douczymy |
| wy | douczycie |
| oni / one | douczą |
Tryb rozkazujący
| ty | doucz |
| my | douczmy |
| wy | douczcie |