Conjugation of dowalić
dɔˈva.lit͡ɕpowiedzieć coś niewłaściwego, nieprawidłowego, szokującego w danej sytuacji Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dowalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dowaliłem |
| ty | dowaliłeś |
| on / ona / ono | dowalił |
| my | dowaliliśmy |
| wy | dowaliliście |
| oni / one | dowalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dowaliłam |
| ty | dowaliłaś |
| on / ona / ono | dowaliła |
| my | dowaliłyśmy |
| wy | dowaliłyście |
| oni / one | dowaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dowaliło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie dowalił |
| oni / one | będą dowalili |
Tryb rozkazujący
| ty | dowal |
| my | dowalmy |
| wy | dowalcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.