Conjugation of doskwierać
dɔˈskfjɛ.rat͡ɕbyć uciążliwym, dawać się we znaki, męczyć, dokuczać Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | doskwierać |
Czas teraźniejszy
| ja | doskwieram |
| ty | doskwierasz |
| on / ona / ono | doskwiera |
| my | doskwieramy |
| wy | doskwieracie |
| oni / one | doskwierają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | doskwierałem |
| ty | doskwierałeś |
| on / ona / ono | doskwierał |
| my | doskwieraliśmy |
| wy | doskwieraliście |
| oni / one | doskwierali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | doskwierałam |
| ty | doskwierałaś |
| on / ona / ono | doskwierała |
| my | doskwierałyśmy |
| wy | doskwierałyście |
| oni / one | doskwierały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | doskwierało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę doskwierał |
| ty | będziesz doskwierał |
| on / ona / ono | będzie doskwierał |
| my | będziemy doskwierali |
| wy | będziecie doskwierali |
| oni / one | będą doskwierali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę doskwierała |
| ty | będziesz doskwierała |
| on / ona / ono | będzie doskwierała |
| my | będziemy doskwierały |
| wy | będziecie doskwierały |
| oni / one | będą doskwierały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie doskwierało |
Tryb rozkazujący
| ty | doskwieraj |
| my | doskwierajmy |
| wy | doskwierajcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.