Conjugation of dosłyszeć
dɔˈswɘ.ʂɛt͡ɕto discern audibly, to make out (manage to hear) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dosłyszeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dosłyszałem |
| ty | dosłyszałeś |
| on / ona / ono | dosłyszał |
| my | dosłyszeliśmy |
| wy | dosłyszeliście |
| oni / one | dosłyszeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dosłyszałam |
| ty | dosłyszałaś |
| on / ona / ono | dosłyszała |
| my | dosłyszałyśmy |
| wy | dosłyszałyście |
| oni / one | dosłyszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dosłyszało |
Czas przyszły
| ja | dosłyszę |
| ty | dosłyszysz |
| on / ona / ono | dosłyszy |
| my | dosłyszymy |
| wy | dosłyszycie |
| oni / one | dosłyszą |
Tryb rozkazujący
| ty | dosłysz |
| my | dosłyszmy |
| wy | dosłyszcie |