Conjugation of dopaść
ˈdɔ.paɕt͡ɕprzemieszczając się szybko za pomocą nóg, gwałtownie zbliżyć się do jakiejś osoby lub jakiegoś obiektu (np. mety, bramy) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dopaść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dopadłem |
| ty | dopadłeś |
| on / ona / ono | dopadł |
| my | dopadliśmy |
| wy | dopadliście |
| oni / one | dopadli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dopadłam |
| ty | dopadłaś |
| on / ona / ono | dopadła |
| my | dopadłyśmy |
| wy | dopadłyście |
| oni / one | dopadły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dopadło |
Czas przyszły
| ja | dopadnę |
| ty | dopadniesz |
| on / ona / ono | dopadnie |
| my | dopadniemy |
| wy | dopadniecie |
| oni / one | dopadną |
Tryb rozkazujący
| ty | dopadnij |
| my | dopadnijmy |
| wy | dopadnijcie |