Conjugation of dopełniać
dɔˈpɛw.ɲat͡ɕuzupełniać się nawzajem, tworząc odpowiednią całość Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dopełniać |
Czas teraźniejszy
| ja | dopełniam |
| ty | dopełniasz |
| on / ona / ono | dopełnia |
| my | dopełniamy |
| wy | dopełniacie |
| oni / one | dopełniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dopełniałem |
| ty | dopełniałeś |
| on / ona / ono | dopełniał |
| my | dopełnialiśmy |
| wy | dopełnialiście |
| oni / one | dopełniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dopełniałam |
| ty | dopełniałaś |
| on / ona / ono | dopełniała |
| my | dopełniałyśmy |
| wy | dopełniałyście |
| oni / one | dopełniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dopełniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dopełniał |
| ty | będziesz dopełniał |
| on / ona / ono | będzie dopełniał |
| my | będziemy dopełniali |
| wy | będziecie dopełniali |
| oni / one | będą dopełniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dopełniała |
| ty | będziesz dopełniała |
| on / ona / ono | będzie dopełniała |
| my | będziemy dopełniały |
| wy | będziecie dopełniały |
| oni / one | będą dopełniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dopełniało |
Tryb rozkazujący
| ty | dopełniaj |
| my | dopełniajmy |
| wy | dopełniajcie |