Conjugation of doliczać
dɔˈli.t͡ʂat͡ɕdodać jakąś sumę do sumy obliczonej wcześniej Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | doliczać |
Czas teraźniejszy
| ja | doliczam |
| ty | doliczasz |
| on / ona / ono | dolicza |
| my | doliczamy |
| wy | doliczacie |
| oni / one | doliczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | doliczałem |
| ty | doliczałeś |
| on / ona / ono | doliczał |
| my | doliczaliśmy |
| wy | doliczaliście |
| oni / one | doliczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | doliczałam |
| ty | doliczałaś |
| on / ona / ono | doliczała |
| my | doliczałyśmy |
| wy | doliczałyście |
| oni / one | doliczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | doliczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę doliczał |
| ty | będziesz doliczał |
| on / ona / ono | będzie doliczał |
| my | będziemy doliczali |
| wy | będziecie doliczali |
| oni / one | będą doliczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę doliczała |
| ty | będziesz doliczała |
| on / ona / ono | będzie doliczała |
| my | będziemy doliczały |
| wy | będziecie doliczały |
| oni / one | będą doliczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie doliczało |
Tryb rozkazujący
| ty | doliczaj |
| my | doliczajmy |
| wy | doliczajcie |