Conjugation of doładować
dɔ.waˈdɔ.vat͡ɕto get charged up, to get recharged fully Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | doładować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | doładowałem |
| ty | doładowałeś |
| on / ona / ono | doładował |
| my | doładowaliśmy |
| wy | doładowaliście |
| oni / one | doładowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | doładowałam |
| ty | doładowałaś |
| on / ona / ono | doładowała |
| my | doładowałyśmy |
| wy | doładowałyście |
| oni / one | doładowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | doładowało |
Czas przyszły
| ja | doładuję |
| ty | doładujesz |
| on / ona / ono | doładuje |
| my | doładujemy |
| wy | doładujecie |
| oni / one | doładują |
Tryb rozkazujący
| ty | doładuj |
| my | doładujmy |
| wy | doładujcie |