Conjugation of dokooptować
dɔ.kɔ.ɔpˈtɔ.vat͡ɕdokonać kooptacji, uzupełnić skład decyzją samych jego członków Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dokooptować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dokooptowałem |
| ty | dokooptowałeś |
| on / ona / ono | dokooptował |
| my | dokooptowaliśmy |
| wy | dokooptowaliście |
| oni / one | dokooptowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dokooptowałam |
| ty | dokooptowałaś |
| on / ona / ono | dokooptowała |
| my | dokooptowałyśmy |
| wy | dokooptowałyście |
| oni / one | dokooptowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dokooptowało |
Czas przyszły
| ja | dokooptuję |
| ty | dokooptujesz |
| on / ona / ono | dokooptuje |
| my | dokooptujemy |
| wy | dokooptujecie |
| oni / one | dokooptują |
Tryb rozkazujący
| ty | dokooptuj |
| my | dokooptujmy |
| wy | dokooptujcie |