Conjugation of dojmować
dɔjˈmɔ.vat͡ɕto pierce [with accusative ‘who’] (to affect deeply) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | dojmować |
Czas teraźniejszy
| ja | dojmuję |
| ty | dojmujesz |
| on / ona / ono | dojmuje |
| my | dojmujemy |
| wy | dojmujecie |
| oni / one | dojmują |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dojmowałem |
| ty | dojmowałeś |
| on / ona / ono | dojmował |
| my | dojmowaliśmy |
| wy | dojmowaliście |
| oni / one | dojmowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dojmowałam |
| ty | dojmowałaś |
| on / ona / ono | dojmowała |
| my | dojmowałyśmy |
| wy | dojmowałyście |
| oni / one | dojmowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dojmowało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę dojmował |
| ty | będziesz dojmował |
| on / ona / ono | będzie dojmował |
| my | będziemy dojmowali |
| wy | będziecie dojmowali |
| oni / one | będą dojmowali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę dojmowała |
| ty | będziesz dojmowała |
| on / ona / ono | będzie dojmowała |
| my | będziemy dojmowały |
| wy | będziecie dojmowały |
| oni / one | będą dojmowały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie dojmowało |
Tryb rozkazujący
| ty | dojmuj |
| my | dojmujmy |
| wy | dojmujcie |