Conjugation of dojrzeć
ˈdɔj.ʐɛt͡ɕosiągnąć dojrzałość, pełnię rozwoju lub jakości Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | dojrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | dojrzałem |
| ty | dojrzałeś |
| on / ona / ono | dojrzał |
| my | dojrzeliśmy |
| wy | dojrzeliście |
| oni / one | dojrzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | dojrzałam |
| ty | dojrzałaś |
| on / ona / ono | dojrzała |
| my | dojrzałyśmy |
| wy | dojrzałyście |
| oni / one | dojrzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | dojrzało |
Czas przyszły
| ja | dojrzę |
| ty | dojrzysz |
| on / ona / ono | dojrzy |
| my | dojrzymy |
| wy | dojrzycie |
| oni / one | dojrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | dojrzyj |
| my | dojrzyjmy |
| wy | dojrzyjcie |